Categoriearchief: fictie

Jens Christian Grøndahl – Stilte in oktober

Prachtige roman die toch ook onrust heeft veroorzaakt.
Tijdens het lezen van dit boek over een man die niet weet waarom en waarheen zijn vrouw op reis is gegaan, had ik voortdurend het idee dat mijn denkwereld werd beschreven.
De schrijver schrijft wat iedere dag in mijn hoofd omgaat. De identificatie met de hoofdpersoon was haast bedreigend.
Een kleine illustratie van mijn rare gevoel: In het boek wordt een aantal schilderijen beschreven. Een reproductie van een ervan hangt op mijn koelkast, een tweede staat op mijn netvlies en van een derde bewaar ik een reproductie bij mijn dierbare spullen.
Toeval?

Bernhard Schlink – De liefdesval

Werkelijk prachtige en zeer krachtige verhalen.
Een absolute aanrader.
Verhalenbundel van een Duitse schrijver die woorden geeft aan de gevoelens van jonge Duiters,
die vanwege de Tweede Wereldoorlog nog steeds anders worden bejegend.
Rudy Kousbroek schreef in NRC Handelsblad:
  “Ik heb nog nooit een boek gelezen dat zo’n inzicht geeft
  in hoe het is om een Duitser te zijn,
  jong genoeg om met die hele ellende niets te maken te hebben gehad,
  en tot de ontdekking te komen dat je er een diepe binding mee hebt
  waar geen macht ter wereld je uit kan verlossen.”

Jens Christian Grøndahl – Lucca

Bijzonder boek waarin Grøndahl de gedachtenwereld van mensen zeer treffend heeft neergeschreven.
Ik had de neiging in de kantlijn te gaan strepen voor passages die mij heel erg troffen.
De man en vrouw vertellen elkaar over de liefdes in hun leven. De verhaallijn is ingenieus in elkaar gewoven.
Een psychologische roman die het absoluut waard is gelezen te worden.

Tessa de Loo – Een bed in de hemel

Mooi verhaal, dat ten eerste. Een vrouw en man voelen zich erg verbonden met elkaar en daar blijkt een grond voor de zijn.
Het is een korte roman waarin de schrijfster verleden en heden ietswat kunstmatig in elkaar vlecht.
Het blijft daardoor voor mijn gevoel wat aan de oppervlakte, behalve het derde deel.
In dat derde deel “Bed” wisselt Tessa de Loo niet meer tussen heden en verleden, waardoor ik meer “in het verhaal raakte”.

Pam Emmerik – Het bottenpaleis

Het interview met de schrijfster in Opzij (oktober 2000) boeide mij en maakte mij nieuwsgierig naar haar roman.
Pam Emmerik is naast schrijfster ook beeldend kunstenaar.
Nu het boek. Ik vond het gewoon goed. Boeiend geschreven en qua stijl herkenbaar wie aan het woord was.
Het verhaal volgt twee vrouwen die samen zijn opgegroeid, erg verschillend zijn en toch erg verbonden.
Alleen het einde was mij iets teveel van het goede; dat waren maar 3 van de 184 pagina’s.