Mooi verhaal, dat ten eerste. Een vrouw en man voelen zich erg verbonden met elkaar en daar blijkt een grond voor de zijn.
Het is een korte roman waarin de schrijfster verleden en heden ietswat kunstmatig in elkaar vlecht.
Het blijft daardoor voor mijn gevoel wat aan de oppervlakte, behalve het derde deel.
In dat derde deel “Bed” wisselt Tessa de Loo niet meer tussen heden en verleden, waardoor ik meer “in het verhaal raakte”.

Het interview met de schrijfster in Opzij (oktober 2000) boeide mij en maakte mij nieuwsgierig naar haar roman.
Pam Emmerik is naast schrijfster ook beeldend kunstenaar.
Nu het boek. Ik vond het gewoon goed. Boeiend geschreven en qua stijl herkenbaar wie aan het woord was.
Het verhaal volgt twee vrouwen die samen zijn opgegroeid, erg verschillend zijn en toch erg verbonden.
Alleen het einde was mij iets teveel van het goede; dat waren maar 3 van de 184 pagina’s.

Trage roman over moeizame relatie tussen vader en dochter.
De laatste 40 bladzijden (252 bladzijden) waren de moeite waard.

Trage roman in twee delen (man-deel en vrouw-deel) over een week in het leven van een echtpaar.
Ik heb het boek niet uitgelezen.

Overtuigende psychologische roman over worsteling met trauma’s uit het verleden.
Zowel vanuit het perspectief van de vrouw als de man geschreven.
Weer een scandinavische favoriet erbij.

Meeslepend, vlot geschreven.
Prachtig sfeerbeeld van de USA. Het geeft een kijkje in allerlei huishoudens.

Verhalen bundel. Pakkende verhalen.
Humoristisch. Hardop gelachen om het laatste verhaal uit de bundel.
In het verhaal “Uit de best denkbare wereld” zet de schrijfster het gevoel van een depressie treffend neer.

Leuk boek dat voor een deel speelt in de buurt waar ik ben opgegroeid.
Daardoor sprak het mij aan.
Een jongen die afdwaalt.

Aardige roman, die makkelijk las, maar mij niet bijzonder is bijgebleven.
Een zoektocht naar de eigen identiteit.