Categorie archief: aanrader misdaad

Donna Leon – Droommeisje

Donna Leon heeft een goede thriller met diepgang geschreven. Hoofdpersoon commissario Brunetti heeft het moeilijk nadat hij een dood meisje uit het water heeft gehesen. Tijdens zijn zoektocht stuit hij op veel zwijgen en vooroordelen.
In de boeken van Leon komen misdaadzaken haast nooit bij de rechter en dat doet wat met je rechtvaardigheidsgevoel. Die worsteling en de creatieve manier waarop Brunetti daarmee omgaat blijft me boeien.

Gianrico Carofiglio – De onbewuste getuige

Goed en soepel geschreven misdaadroman van Italiaanse antimaffiamagistraat. Het verhaal draait om een advocaat, die in een crisisperiode is beland. Naast zijn persoonlijke beslommeringen verdedigt hij ook een man die een kind heeft ontvoerd en vermoord. Dode kinderen zijn altijd emotionele zaken waardoor een  tunnelvisie kan ontstaan als er een verdachte in beeld komt. Het leest als een trein en is spannend. Aanrader!

Elisabeth George – Een onafwendbaar einde

Na één hoofdstuk twijfelde ik of ik wel wilde doorlezen. Het verhaal begon zo deprimerend. Aan de andere kant werd ik wel gegrepen door het verhaal, dus ik las door.
Het boek gaat over een gezin in een achterbuurt van London. Twee broers en een zus verhuizen plotseling van het huis van oma naar een tante die ze nauwelijks kennen. Oma gaat stiekem terug naar Jamaica.
De middelste probeert uit alle macht zijn jongere broertje te behoeden voor al het onheil dat zo’n nieuwe woonomgeving met zich meebrengt. Een haast onmogelijke opgave voor een twaalfjarige.
George weet vanuit de logica van een twaalfjarige het onafwendbare maar tegelijkertijd totaal verwerpelijke einde voor te schotelen als natuurlijk voortvloeiend uit de omstandigheden. Verschrikkelijk maar ondanks alles bleef ik doorlezen omdat George het zo goed brengt.
Aanrader!

Arnaldur Indriðason – Koudegolf

Erg goede misdaadroman van Indridason. Die man kan schrijven.
De koude oorlog komt terug met de vondst van een lijk dat is vastgebonden aan Russisch afluisterapparatuur. Er volgen boeiende hoofdstukken met terugblikken op het leven van IJslandse studenten in Leipzig (DDR).
Het verhaal is ook mooi verweven met de zorgen van de hoofdpersonen.
Weer een hele goede dus!

Henning Mankell – De witte leeuwin

Mankell kan ècht schrijven. Dit boek was het beste van de drie die ik nu heb gelezen.
Wat wel opvalt is dat de misdadigers in zijn boeken nooit Zweden zijn, maar altijd buitenlanders. Hoofdpersoon Kurt Wallander houdt er ook wat dubieuze meningen over vreemdelingen op na.
In dit verhaal speelt de ontmanteling van het apartheidsregime in Zuid-Afrika een grote rol. De invloed van de Boeren wordt steeds minder, maar met de hulp van een overtollig geworden KGB-officier kan het tij wellicht nog worden gekeerd.

Donna Leon – Een stille elite

Jammer dat ik het boek alweer uit heb. Donna Leon schrijft echt heerlijke misdaadromans.
Guido Brunetti was weer de hoofdpersoon en onderzoekt in dit boek de lokale militaire school voor jonge jongens, waar een leerling zelfmoord gepleegd zou hebben.
Leuk is ook zoals altijd de spanning tussen Brunetti en signorina Elettra. Mooie naam voor een dame waar Brunetti sidderingen van ondervindt.
Aanrader!