Categorie archief: misdaad

Carla de Jong – De ingreep

de-ingreepIn het ziekenhuis moeten artsen leren meer patiëntgericht te opereren. Dus meer in gesprek, oogcontact maken, vragen stellen en zo. Niet iedere arts is daar even goed in en de briljante chirurg Grondman al helemaal niet. Gaat de projectmanager patiëntgerichtheid hem eronder krijgen of niet, dat is de vraag in deze thriller.
Carla de Jong heeft een heel toegankelijk boek geschreven en de perspectiefwisselingen vanuit vier personages houden de spanning erin. Tot het einde toe. Het geeft ook een leuk inkijkje in veranderingsprocessen in ziekenhuizen; bijvoorbeeld over de “dialoogdag”. Lekker vakantie leesmateriaal.

Joop van Riessen – De IRT-infiltrant

irtinfiltrantInmiddels alweer de zevende thriller met Anne Kramer in de hoofdrol van de hand van Joop van Riessen. Iedere keer als er weer een nieuwe uitkomt, spoed ik mij naar de boekhandel. Deze keer duurde het wat langer omdat ze dit niet in Frankfurt verkopen…
Hoofdinspecteur Anne Kramer raakt verwikkeld in de IRT-affaire, zoals die is gaan heten in Nederlandse pers. Mooi om via dit boek een inkijk te krijgen hoe dat er in de praktijk van toen aan toe kan zijn gegaan. Rond deze IRT-affaire heb ik namelijk alles wat los en vast zit aan rapporten gelezen, maar dat haalt het niet bij de werkelijkheid van alledag in het politiewerk.
Het treurige van de affaire is dat de Amsterdamse politie pas in een zo laat stadium gelijk heeft gekregen. Ze hebben destijds terecht het werken met criminele burgerinfiltranten stop willen zetten. En dit boek beschrijft helder wat de gevaren van werken met zulke infiltranten is. Inmiddels liggen er weer nieuwe voorstellen van de crime fighters om dit soort opsporingsmethodieken te gebruiken. Controle houden op criminele infiltranten vergt echter een zeer volwassen politie- en justitieapparaat dat zichzelf eerlijk in de ogen kijkt, waar men voortdurend met elkaar in gesprek is, waar interne transparantie een vanzelfsprekendheid is. En dat is ZEER moeilijk te verwezenlijken, omdat mensen toch gauw de deur even op slot doen, de helft vertellen en elkaar – ook intern – moeilijk vertrouwen.

Donna Leon – Tussen de regels

vdi9789023490968Als tussendoortje wederom een Brunetti-thriller. En ook deze smaakt me weer; bekend recept, geen toeters en bellen, lekker verhaal.
Centraal staat deze keer de diefstal van zeer oude boeken en platen uit boeken van een Venetiaanse bibliotheek. Als liefhebber van klassieke teksten, kan Brunetti zich goed inleven in het gevoel van verlies dat heerst in de bibliotheek. Er is meteen een dader in beeld, maar na wat graven blijkt die niet te bestaan in de bureaucratie. Al met al een lekker tussendoortje.

Sarah Waters – De huisgenoten

index.phpWaters heeft weer een boek geschreven dat ik niet kon wegleggen. Urenlang heb ik achter elkaar gelezen tot mijn rugspieren het niet meer trokken.
Het is 1922. Een oudere dame en haar dochter hebben een te groot huis en te weinig geld het te onderhouden en besluiten daarom huurders in huis te nemen. Een leuk jong stel. De dochter krijgt al snel wat intensiever contact met het stel en dan ontwikkeld zich een broeierige verhaallijn met fatale gevolgen. Meeslepend.
Mijn enige kritische noot is dat ik een heel eind meekom in de hoofdpersonen, maar een echt wezenlijk contact ermee ontstaat uiteindelijk niet. Misschien omdat het andere tijden waren, misschien omdat er cultuurverschillen zijn of misschien omdat Waters het net niet helemaal weet te raken.

Patricia Cornwell – Scherp

scherpDeze Kay Scarpetta leest lekker als een tussendoortje. Spannend, interessant en weer een episode van een soort soap van de familie Scarpetta.
Het verhaal zoomt in op een scherpschutter die van lange afstand mensen met grote precisie weet te doden. De dader laat signalen achter waardoor Scarpetta van slag raakt en zich steeds unheimischer gaat voelen. Het verhaal is weer met vakwerk in elkaar gezet, maar toch vraag ik me af of het het waard is de volgende episode van deze soap weer te kopen en te lezen. Want het is ook Amerikaans in de zin dat alle good guys altijd overleven.

Robert Harris – De officier

harrisHarris heeft een onweerstaanbaar boek geschreven over een episode in de Europese geschiedenis die nogal ingewikkeld is. Toch slaagt hij erin het toegankelijk te maken en een inkijkje te geven in de machinaties van het 19de eeuwse Franse leger. Als je het leest, denk je, “Niets veranderd!”
Harris benadert de Dreyfusaffaire vanuit het oogpunt van de Franse officier die zijn geweten liet prevaleren hebben boven de angst.  Ongekend moedig was hij om tegen iedereen in vast te houden aan de feiten en Dreyfus gerechtigheid te geven (12 jaar later!). Dreyfus werd gearresteerd op verdenking van spionage en daarna werd het bewijs ervoor gefabriceerd en de echte dader uit de wind gehouden.
In andere stukken over dit boek las ik dat er een verband wordt gelegd met rechterlijke dwalingen, maar daarvan vind ik hier geen sprake. Dit waren incompetente partijdige (militaire) rechters, die zich gemakkelijk lieten beïnvloeden door de publieke opinie en (wijdverbreid en openlijk) antisemitisme.
Zeer boeiend en lezenswaardig. Non-fictie en misdaadroman in één.

Donna Leon – Dood in den vreemde

leondoodEen oude misdaadroman van Donna Leon, uit 1993. Uit een soort volledigheidsdrive heb ik ‘m op de kop getikt en gelezen. Tijdens het lezen heb ik me meerdere keren afgevraagd of ik ‘m toch niet al had gelezen, maar bewijzen daarvoor kon ik niet vinden. Toch steeds weer wendingen in het verhaal die me verbaasden.
Centraal staat de moord op een Amerikaanse sergeant, maar graven in zijn leven maakt grote zaken los die je beter niet los kunt maken. Althans…
Lekker leesvoer in de hitte.

Donna Leon – Het onbekende kind

leononbekendeEen “achterlijke dove” jongen sterft door een overdosis slaappillen. Geen echte politiezaak, maar Brunetti kent de jongen en wil begrijpen wat er is gebeurd. Waarom hij uit het leven is gestapt. Op zijn zoektocht vindt hij namelijk geen enkel bewijs in welk archief dan ook dat deze jongen heeft bestaan. Tot het einde spannend en intrigerend. Met mooie bijrollen van collega politiemensen. Weer een fijne Brunetti thriller 🙂

Elizabeth George – Verloren onschuld

verlorengeorgeBarbara Havers verliest de realiteit een beetje uit ogen in deze thriller. Ze gaat haar boekje zwaar te buiten en legt haar baan in de waagschaal om haar buurman te helpen. Dom, dom… maar tot op zekere hoogte wel begrijpelijk. En dat tot op zekere hoogte maakt dat ik op een gegeven moment in het boek dreig af te haken, omdat het niet meer voorstelbaar is. Maar het boek is te spannend om weg te leggen en dan wil ik toch weten hoe het afloopt na 724 bladzijden.

Arnaldur Indriðason – Nachtstad

nachtstadDe vorige Indriðason (Schemerspel) had ik even overgeslagen omdat ik het liefst de boeken lees met Erlendur in de hoofdrol. In dit boek is dat weer het geval, zij het dat dit verhaal zich afspeelt aan de start van Erlendur’s politieloopbaan en nog voordat hij bij de recherche gaat werken.
Wat mooi is aan deze boeken zijn de schetsen van het IJslandse leven, van de mensen in de marge en hoe ze in de marge terecht zijn gekomen. Indriðason doet dat knap, zodat de personages na een paar zinnen al gaan leven. Ik zie ze voor me. Dat vind ik knap.
In deze thriller komt een dakloze om het leven door verdrinking in een ondiepe turfafgraving. Zijn verdrinking wordt al snel geïnterpreteerd als een ongeluk; dat hij met zijn dronken hoofd het water in is gelopen. Erlendur heeft een buitengewone belangstelling voor verdwijningen en onopgeloste zaken en duikt erin. In zijn vrije tijd gaat hij op zoek in archieven, spreekt mensen aan die de vermisten of slachtoffers kennen en probeert de zaak zodoende alsnog op te lossen. Met geduld, met intuïtie. Erg fijn om te lezen.