Hanya Yanagihara – Een klein leven

een-klein-levenDit boek ga ik nooit vergeten! Wat een onwaarschijnlijk ingrijpend verhaal over hoe traumatische jeugdervaringen doorwerken in het leven. Het kostte me in het begin moeite om het boek te lezen omdat het zo rauw is. Letterlijk als rauw vlees. De verschrikkelijke pijn en het jezelf pijnigen om deze pijn te verdrijven; het was me gewoon teveel. Maar ik wilde niet weglopen voor hoe het leven kan zijn, ik wilde het onder ogen zien en las door. Gelukkig want het was een indringende ervaring die ik niet had willen missen. Het klinkt misschien hard, maar ook rauw vlees went.
In de kern gaat het om de vriendschap tussen vier jonge mannen die met elkaar bevriend raken op de universiteit. Vanuit hun perspectieven geeft Yanagihara stukje bij beetje bloot dat één van hen een extreem leven leidt. Wat me intrigeerde is hoe je als naaste van iemand die lijdt uiteindelijk steeds machteloos bent. Iets in mij wil dat maar niet accepteren, maar Yanagihara is erin geslaagd daarin toch weer nieuwe perspectieven te scheppen.

Don Carpenter – Vrijdagen bij Enrico’s

carpenterVan Don Carpenter had ik nog nooit gehoord. Maar hij blijkt dus een zeer goede toegankelijke Amerikaanse schrijver te zijn. Deze roman, die na zijn dood pas het licht zag en volgens kenners zijn beste is, is ook werkelijk mooi. Het boek gaat over een aantal jonge schrijvers die in de jaren zestig en zeventig in California en Portland, Oregon wonen. Hun wegen kruizen: ze inspireren elkaar, helpen elkaar, vergeten elkaar, trouwen, scheiden, sterven.
Als ik probeer onder woorden te brengen wat goed is aan het boek, dan is het de soepele stijl in combinatie met een natuurlijke beschrijving van hoe het leven in werkelijkheid loopt. Hij weet mooi te vatten wat er in hoofden omgaat en waar het succes omslaat in tegenslag. In de subtiliteit van het leven. Hij vat het moment waarop je ineens beseft dat je niet goed bezig bent, maar zonder dat het op enig moment sentimenteel wordt. Dat is knap.

Sylvia Tennenbaum – De Wertheims

wertheimsDit boek stond al een tijdje op mijn e-reader, maar het was nog niet tot me doorgedrongen dat deze historische roman zich afspeelt in precies de buurt waar ik nu woon in Frankfurt am Main. Dat was dus een aangename verrassing, want identificatie met het verhaal is echt makkelijker als je de huizen, straten en parken waar het verhaal zich afspeelt, voor je ziet.
Het verhaal gaat over een Frankfurter familie en speelt zich af tussen 1903 en 1947. Het is een joodse familie, die al sinds honderden jaren in Frankfurt woont. Honderden jaren eerder nog in de jodenbuurt waar armoe troef was, maar inmiddels in het sjieke Westend. De voorvaders hebben een zeer goedlopend bedrijf opgebouwd, waar de hele familie van leeft.
Langzaam maar zeker begint gaandeweg de roman het besef door te dringen dat het leven voor deze Frankfurtse familie niet meer zeker is. Dat het antisemitisme zulke agressieve vormen heeft aangenomen, dat de stad en het land verlaten de zinnigste optie lijkt te zijn. Maar wie verlaat er nu zijn/haar geboortegrond? En waar gaat het antisemitisme waaraan men “gewend was” over in antisemitisme waarbij je voor je leven moet vrezen.
Ik vond het een fascinerend boek: met geschiedenislessen erin verwerkt, met de gebruikelijke familie- en gezinsperikelen en met mensen die feiten onder ogen durven zien en anderen die ervoor weglopen. Zoals het echte leven, zoals in iedere familie, ware het niet dat het natuurlijk dramatisch en tragisch afloopt.

Sifra Nooter – Het vergeten weten

het-vergeten-weten-sifra-nooterDit is het meest openhartige boek dat ik heb gelezen. Sifra Nooter, mijn yogadocente toen ik nog in Amsterdam woonde, heeft op moedige wijze haar pad beschreven op zoek naar de kracht van vrouwen. Ze spaart zichzelf niet, vertelt het gewoon zoals het is en is daarmee een voorbeeld van hoe openheid kan helen. Ook anderen. Want ik denk dat weinig mensen dit boek kunnen lezen zonder geraakt te worden. Of dat nu herkenning is of een vervreemdende ervaring die vragen oproept.
De kern van het boek gaat over de seksualiteit van vrouwen en mannen. Dat is het pad dat Sifra wil onderzoeken, waarbij ze haar grenzen aftast door erover te gaan en te voelen wat nog OK is en wat niet meer. Dat ze hoewel ze iemand niet vertrouwd toch gaat onderzoeken wat ze van hem kan leren.
Het mooiste vind ik dat de kracht van vrouwen zo dichtbij kan zijn. Dat we ons “alleen maar” in cirkels hoeven te begeven om het stukje bij beetje weer te herontdekken.
Dank Sifra voor het delen van je verhaal!
Website Sifra Nooter
sifra

Louis Dijkstra – Friezen in het jaar 28

friezenVerhalenderwijs vertelt Dijkstra hoe het leven van de Friezen eruit kan hebben gezien rond het jaar 28. Het leven in de kwelders, op de terpen, in de hoeven, langs het wad en in de wouden. Centraal staan enkele gezinnen die samen een terp bewonen. Dijkstra heeft veel technische kennis over het jagen en de landbouw verwerkt. De sociale verwikkelingen zijn allemaal wat horkerig geschreven, maar ook daar kun je aan wennen. Hij heeft handig het leven van een priesteres en van een internationale handelaar in het boek verwerkt. En ook een veldslag van de Germanen, waaronder de Friezen, tegen de Romeinen in het jaar 28. Zijn kennis baseert Dijkstra onder meer op Romeinse geschiedschrijvers. Een boek voor de liefhebber.

Robin Hobb – Ship of Destiny

ShipofDestinyNa twee delen is doorlezen in boek drie onvermijdelijk. Ik wil weten hoe het afloopt. Wat een verbeeldingskracht heeft Hobb. Ongelooflijk goed om zo’n fantasiewereld te scheppen. Ik ga bijna in draken geloven als ik dit lees. Waarom geen draken als er ook dinosaurussen zijn geweest?
In dit boek tovert Hobb alle verhaallijnen bij elkaar, worden onlogische dingen logisch en vindt gerechtigheid plaats. Fijn einde van de trilogie.

Robin Hobb – Mad Ship

MadShipDeel 2 van de boeiende reeks over de Lifeship Traders. Dit boek heeft vaart en boeit enorm. Als m’n ogen ’s avonds niet zouden dichtvallen van de moeheid zou ik de hele nacht doorlezen.
Omdat het “lifeship” van de familie Vestrit is gekaapt door piraten, doen de familieleden alles wat in hun macht ligt om het schip terug te krijgen. Zelfs het opknappen van en “mad ship” dat al dertig jaar op het strand ligt, lijkt een serieuze optie. Verweven met het verhaal zijn de ambitieuze droom van piraat Kennit die koning van de Pirateneilanden wil worden, het lijden van de serpenten in de zee die ergens heen willen maar niet weten waarheen en de exotische woonplaats van de Rain Wild Traders.
Dit is zo’n beetje mijn eerste kennismaking met fantasy en kennelijk ben ik bereid veel te fantaseren en accepteren, want is lees gauw verder in deel drie van deze trilogie.

Jan Bommerez – Door de bomen het bos zien

bommerezDit boek wilde ik al een paar jaar lezen, maar soms wacht ik blijkbaar tot de timing goed is. Een nieuwe geheel herziene druk leek me het juiste moment en dat klopte.
Bommerez’s boek gaat over het ontdekken van de eenvoud onder de complexiteit. Het stimuleert je je niet te laten intimideren door complexiteit en de snelheid en veelheid van informatie. Het stimuleert je te vertragen en waar te nemen welke universele principes, waarden, impliciete ordening daarachter schuil gaat. Ik schrijf “schuil gaat”, omdat we vooralsnog nog niet zo zijn geoefend in het gezamenlijk waarnemen en ontdekken hiervan.
De afgelopen tijd heb ik me door de hoofdstukken heen gewerkt. Niet in de betekenis van dat het zwaar was, maar omdat ik iedere zin wilde opnemen en ondertussen mindmaps voor mezelf maakte om alles goed tot me te laten doordringen en mijn eigen inzichten ermee te verenigen.
Het is een rijk boek, waarin lijnen samenkomen: Covey’s eigenschappen van effectief leiderschap, Collins’ Good to Great, Scharmer’s Theory U, Margaret Wheatley’s Leiderschap en de nieuwe fysica, Barry Long’s inzichten over liefde, Bohm en Isaacs over dialoog, Dana Zohar’s SQ, systeem denken, nu ja, kijk maar op mijn website naar mijn inspiratiebronnen.
Een boek dat ik las en waarbij ik voortdurend knikte, omdat Bommerez opschrijft wat al sluimerde. Hij verwoordt het helder en schroomt niet om in het boek belangrijke bevindingen (de kern) vrolijk te herhalen. Zodat kan doordringen dat alles er al is en dat we beter zullen leren ons erop af te stemmen. Dat “dialoog hét voertuig is voor leiderschap in de eenentwintigste eeuw”. Dat – in mijn woorden – onze hersenen en ons hart een ontvangststation zijn en geen opslagruimte. Dat een relatie niet iets is tussen twee, maar dat er een derde component bijhoort, de verzoenende, neutrale.
Als ik het zo opschrijf, lijkt het abstract, maar door de voorbeelden weet Bommerez het concreet en toegankelijk te maken.
Het motiveert en stimuleert me om met nog meer inspiratie samen met Olga de training Dialoog Begeleiden te verzorgen. We werken mee aan iets belangrijks.
Dank voor het schrijven Jan Bommerez!
1608 - Door de bomen het bos zien, Jan Bommerez_3
Voorbeeld van een van mijn mindmaps, deze gaat over hoofdstuk 2 “het onzichtbare leren zien”
En hier zijn ze allemaal bij elkaar: Mindmaps Renate – Door de bomen het bos zien, Jan Bommerez.

Robin Hobb – Ship of Magic

ShipofMagicOmdat piraten en nomadisch leven me op dit moment boeien, ben ik door een vriend geattendeerd op de fantasy trilogie over de Lifeship Traders. Het boek is me uitstekend bevallen en smaakt naar meer.
Centraal staan de leden van de zeilende Bingtown Trader familie Vestrit. Als de derde generatie op het dek van zijn schip sterft, verwacht zijn dochter het schip over te nemen. Helaas heeft de familie anders besloten en wordt haar zwager kapitein. Het net tot leven gewekte schip vindt het maar niks. Daarnaast gooit de zwager de handel zo snel mogelijk over een andere boeg, waardoor de hele familie ontredderd raakt. Ergens in de wateren langs de kust roert zich ook een ambitieuze piratenkapitein. Een wantrouwig type, maar met een rake intuïtie.
Leest heerlijk, spannend en brengt me in een heel andere wereld.

Hannah Kent – De laatste rituelen

hannahkentOp IJsland wordt in 1829 een vrouw ter dood veroordeeld. Ze heeft een man bij we ze in huis woonde met messteken om het leven gebracht, althans dat beweert de lokale afgezant van de koning. Om iedereen daar in het barre noorden duidelijk te maken dat zulke daden niet onbestraft kunnen blijven, zal ze publiekelijk geëxecuteerd worden. Tot dat (onbekende) moment verblijft ze op de boerderij van een lokale ambtenaar. Het gezin zet haar aan het werk en luistert stiekem mee als een priester, die de opdracht heeft haar voor haar dood te bekeren, gesprekken met haar voert. Langzaam maar zeker wordt steeds duidelijker wat zich die avond echt heeft afgespeeld.
Boeiend en mooie beschrijving van het (over)leven in die tijd op IJsland.